Soms is het net vakantie..

 

Al weer een paar dagen geen blog geschreven. De tijd vliegt hier voorbij en ik heb ook hier een heerlijke tijd. De eerste dagen had ik te maken met wat tegenslag. Eerst kreeg ik geen contact met netwerken vanaf mijn laptop en toen ging ook de lader nog een keer kapot. First World problems, maar voor mijn fietsretraîte, waarin ik ook wil schrijven wel lastig. Gelukkig zijn er dan winkels met aardige en deskundige mensen, die je verder helpen. Uiteindelijk kwam het er in twee etappes op neer dat ik nu met een dongel werk. Kennelijk is er iets mis in de settings of drivers van mij laptop. Enfin dit werkt.

Een andere hulp had ik nodig bij het checken van mijn remmen. Ik heb -zeker de eerste dagen-  vrij veel geremd en dan slijten je remblokken natuurlijk. En die nieuwe technologie met schijfremmen is nog niet bepaald my area of expertise. Maar één van de fietsenzaken in Malaucène kon me wel helpen. Beide zijdes hebben nu nieuwe remblokken. De reparatie was vrij duur, dus of er sprake is van toeristje melken weet ik niet. Toch maar eens aan Goossen in Lochem voorstellen om een clinic te geven, zodat je dat straks ook zelf kan.

Daar was ik in elk geval halve dagen mee bezig. Tussendoor beklom ik de Ventoux vanuit Malaucène, deed ik boodschappen en maakte in een zalige tocht door de Drôme Provençale. Wat is dat toch een fijn gebied. Schilderachtige dorpjes tegen of op heuvels en rustige wegen. Hoewel de Ventoux altijd wel in beeld is (zie foto), is de gekkigheid van deze berg wel afwezig. In Montbrun zat ik naast een leuk Nederlands stel en we raakten meer dan een uur aan de praat. Zij fietsen ook, maar op een andere pace dan ik. Een dag later kwam ik ze weer tegen in Sault, maar daarover later meer.

Verder was het ook tijd om wat te ontspannen en krachten te sparen omdat ik de Ventoux Cinglé op het programma had staan. Dat is de Ventoux van alledrie de kanten beklimmen of één dag. Een zware opgave waar ik me niet eerder aan durfde te wagen, maar dit is nu wel de periode en gelegenheid om zoiets te gaan doen. Intussen kreeg ik een berichtje van een oude studievriend die hier om de hoek met vrienden zit en we gaan zo een rondje fietsen. Voor mij herstel, want ik heb die Cinglé uiteindelijk gedaan (wordt een apart verhaaltje). 

Dat ontspannen lukte prima bij dit zwembad. Ik deel het met de eigenaren (eigenlijk andersom), maar die waren er niet en toen had ik dit voor mijzelf.

En zo is het ook vakantie geworden. Met temperaturen van 35 graden inmiddels is het wel nodig om het tempo wat lager te zetten. De tijd kom ik prima door met schrijven, lezen, koken en vooral genieten. En vandaag ben ik op de helft van mijn fietsretraîte. Nog twee weken voor de boeg dus. Dan trek ik de Alpen in waar meer regen is voorspeld. We gaan dan wel weer zien wat de mogelijkheden zijn. 

Intussen krijg ik links en rechts leuke reacties op mijn blog, dus ik ga daar zeker mee door. 

a