Posts

Een Klassieker geboren

Afbeelding
  Het Gelderse Stroe is een agrarisch dorp in de Biblebelt , langs de A1 en de spoorlijn Amersfoort-Apeldoorn. Paar restaurants, wat winkeltjes, veel omgekeerde Nederlandse vlaggen ( uiteraard ). Niks bijzonders. Toch heeft het voor mijn familie een magische klank. Voor wie het naadje van de kous wil weten verwijs ik naar de toelichting hieronder, maar lang verhaal kort: als we in de buurt van Stroe zijn meldden we dat aan elkaar. Sinds de verhuizing naar het oosten welminder, want we komen er nog wel vaak langs.  Onlangs kwam ik erachter dat er ook in Noord-Holland een Stroe is. En wel op het ingepolderde eiland Wieringen . Een eindje van het andere Stroe vandaan, maar hoe goed zou het zijn om van Stroe naar Stroe te fietsen. En dan ook weer terug. Dus een Stroe-Stroe-Stroe. Een idee werd geboren en een wens gevormd. En omdat ik had besloten om in augustus nog wat minder alledaagse dingen te doen kwam het er 5 augustus van. De dag dat mijn dochter 30 jaar werd, maar zij zit n...
Een reactie posten
Meer lezen

Vacances

Afbeelding
  Al weer een tijdje geleden dat ik een blogje schreef. Inmiddels ben ik al weer drie weken thuis en de tijd glipt weg door je handen. Het normale leven is weer teruggekeerd, al heb ik nog een aantal weken vrij. Het voornemen om dit deel van de sabbatical ook productief aan te wenden kwam maar moeizaam op gang. De eerste dagen was het vooral fijn om weer in de vertrouwde omgeving te zijn. Maar een nieuw ritme vinden was lastig. De Muur van Mogelijkheden  vulde zich vooral met afleidingen en procastrinatie (een prachtig synoniem voor uitstelgedrag). De Sudoko- en Kakuroskills zijn weliswaar weer op peil, maar na een tijdje begon het toch te knagen. Want ik wilde die dingen doen, waar ik normaal gesproken niet aan toekwam. Daarom verwisselde ik het wielertenue voor een werkoverall en pakte ik een Project op: een nieuwe compostbak. Toen we hier kwamen wonen stond er één en dat was een brak ding. Dus de bouwtekeningen gevolgd, hout en beslag besteld en aan de slag. Het hout moest ...
Een reactie posten
Meer lezen

Thuis

Afbeelding
  En zo ben je weer thuis. Maandagochtend had ik mijn laatste ritje en toen besloot dat het mooi was geweest en naar huis te gaan. Om verschillende redenen, zoals het niet overdag door een druk Duitsland te hoeven rijden (immers: ' Wir Bauen Für Sie' ), maar vooral ook zodat ik bij het afscheid mijn zeer gewaardeerde collega Ingrid kon zijn. En na een maand lonkte ook mijn eigen bed weer.  De laatste dagen in de Elzas waren prima. Na mijn tocht over de Petit Ballon ging het in de middag regenen en onweren en dat klaarde de lucht in vele opzichten. Ik kon eindelijk op het balkon zitten en de ramen open hebben en dat was een verademing. Het was een fijne plek weer om te zijn en wellicht terug te komen. De laatste rit was dan wel weer benauwd want de luchtvochtigheid was natuurlijk extreem. Soit, beter dan gebraden worden.  De terugreis ging vlot, was een goede keuze om 's avonds te rijden en rond middernacht kwam ik in een zeer warm huis terug. De hitte was nog niet weg. Di...
9 reacties
Meer lezen

De Fietsgroep (1988)

Afbeelding
  Nu mijn fietsretraîte er bijna opzit, is een vraag: hoe ga je verder? Is er nog motivatie om te blijven fietsen, een trainingsprogramma te volgen etc.? Het antwoord ligt voor de hand: natuurlijk wordt het minder, maar fíetsen blijf ik.  Aan dat fietsen is onlosmakelijk (de herinnering aan) De Fietsgroep verbonden. Deze vond zijn basis in een rondje dat ik met de vriend van mijn toenmalige huisgenote reed in Utrecht. Die vriend was Willem, inmiddels één van mijn trouwste vrienden, waarmee het contact intensief is. De huisgenote zie ik af en toe nog. Beiden kregen immers andere relaties. We hadden allebei -los van elkaar- het plan om naar de bergen te gaan om daar de cols te bedwingen. En wisten allebei wel mensen die mee zouden willen en ook die wisten weer mensen.  Lang verhaal kort: in de zomer van 1988 vertrokken zeven jonge mannen vanuit Gouda naar het zuiden. Met een volgauto (Citroën GSA, toch Frans? ) waarin telkens twee van de groep plaatsnamen om de andere vijf ...
2 reacties
Meer lezen

Grillig of gestaag

Afbeelding
 Met meer dan 50.000 overwonnen hoogtemeters deze maand, heb ik aardig wat klimuren erop zitten. En tijdens zo'n klim komen er allerlei gedachten voorbij. Naast dat je voortdurend bezig bent met wat er voor je ligt. Wordt het steil, hoe loopt de weg, hoe ver is het, zal ik nog een gelletje nemen, wat is het gemiddelde percentage tot de top, kan ik een tand 'groter' (een zwaardere versnelling) etc. etc.  Een van de dingen waar gedachten en realiteit samenkomen is de aard van een klim. Sommige beklimmingen zijn heel gelijkmatig. Het wordt nooit echt steil, maar ook niet vlak. Je kunt een tempo kiezen en dat vasthouden tot de top. Profielen en percentages hebben hier betekenis. De Col de la Madeleine  en de Col d'Allos (beide in de Alpen) zijn de topvoorbeelden hiervan. Andere beklimmingen daarentegen zijn grillig. Dan weer steil, dan weer vlak of dalend. Nooit één ritme, maar lekker afwisselend. Je kunt even voluit en daarna bijkomen. Voorbeelden zijn de Col de Lusette in...
6 reacties
Meer lezen

Gestoofd in de Elzas

Afbeelding
  Na bijna vier weken (Zuid-)Frankrijk waar een hittegolf is ontstaan denk je dat je alles wel hebt gehad. De reis naar de Elzas (ik had het de hele tijd over de Vogezen, maar waar ik zit is het de Elzas; dat luistert nauw) duurde gevoelsmatig langer dan ik had gedacht. Maar goed ik zit 400 kilometer noordelijker nu dan in de Alpen. En dan moet je om het Juragebergte heen.  Wie denkt: noordelijker, dan zal het wel koeler zijn heeft een redenering die even logisch is als onwaar blijkt te zijn. Het kan nog gekker/warmer. Onderweg stond er 42 graden op mijn dashboard en toen ik aankwam in het wat rommelige, maar schattige Walbach stond de teller nog op 39 graden. Bij binnenkomst in het ruime appartement voelde het koel aan, maar binnen is het ook 30 graden. Alles is relatief. Het uitzicht vanaf het balkon (wat dus een nogo is) is weer even heel anders dan wat ik eerder had, maar ook wel weer leuk. Hier was dus een hitteplan ++ nodig. Extreem vroeg vertrekken en voor de middag wee...
1 reactie
Meer lezen

De laatste etappe

Afbeelding
 Vandaag ben ik precies 28 dagen onderweg.  De auto is volgeladen en ik kan zó vertrekken naar mijn laatste adres in Frankrijk. De komende vier dagen voelen als een bonus, een soort lang weekend. Dat de cyclo niet doorging had ik al eerder geblogd. Ik ga straks genieten van een gebied dat ik al best goed ken en met een paar (vroege) tochten over bekende hellingen, brij ik er nog vast nog een mooi slot aan.  Tijd om uitgebreid op de hele reis terug te blikken is het (nog) niet. Wel laat ik ook St Avre/La Chambre weer met enige weemoed achter. Het was nodig om een beetje gas terug te nemen, al was het maar vanwege de hitte. Dat is me goed gelukt. Woensdag was zelfs een volledige rustdag, waarin ik echt vrij weinig heb gedaan. Voor mij best een stap, want ik ben altijd wel bezig. Verder een paar mooie cols gepakt: Glandon, Mollard, Chaussy (incl de Lacets), Iseran en gisteren de Madeleine. Ze liggen hier voor het oprapen.  Eerlijk gezegd zag ik wel een beetje op tegen d...
3 reacties
Meer lezen