Sjaak Sabbatical

  Al weer een tijdje geleden dat ik een blogje schreef. Inmiddels ben ik al weer drie weken thuis en de tijd glipt weg door je handen. Het normale leven is weer teruggekeerd, al heb ik nog een aantal weken vrij. Het voornemen om dit deel van de sabbatical ook productief aan te wenden kwam maar moeizaam op gang. De eerste dagen was het vooral fijn om weer in de vertrouwde omgeving te zijn. Maar een nieuw ritme vinden was lastig. De Muur van Mogelijkheden  vulde zich vooral met afleidingen en procastrinatie (een prachtig synoniem voor uitstelgedrag). De Sudoko- en Kakuroskills zijn weliswaar weer op peil, maar na een tijdje begon het toch te knagen. Want ik wilde die dingen doen, waar ik normaal gesproken niet aan toekwam. Daarom verwisselde ik het wielertenue voor een werkoverall en pakte ik een Project op: een nieuwe compostbak. Toen we hier kwamen wonen stond er één en dat was een brak ding. Dus de bouwtekeningen gevolgd, hout en beslag besteld en aan de slag. Het hout moest ...

  En zo ben je weer thuis. Maandagochtend had ik mijn laatste ritje en toen besloot dat het mooi was geweest en naar huis te gaan. Om verschillende redenen, zoals het niet overdag door een druk Duitsland te hoeven rijden (immers: ' Wir Bauen Für Sie' ), maar vooral ook zodat ik bij het afscheid mijn zeer gewaardeerde collega Ingrid kon zijn. En na een maand lonkte ook mijn eigen bed weer.  De laatste dagen in de Elzas waren prima. Na mijn tocht over de Petit Ballon ging het in de middag regenen en onweren en dat klaarde de lucht in vele opzichten. Ik kon eindelijk op het balkon zitten en de ramen open hebben en dat was een verademing. Het was een fijne plek weer om te zijn en wellicht terug te komen. De laatste rit was dan wel weer benauwd want de luchtvochtigheid was natuurlijk extreem. Soit, beter dan gebraden worden.  De terugreis ging vlot, was een goede keuze om 's avonds te rijden en rond middernacht kwam ik in een zeer warm huis terug. De hitte was nog niet weg. Di...