Grillig of gestaag

 Met meer dan 50.000 overwonnen hoogtemeters deze maand, heb ik aardig wat klimuren erop zitten. En tijdens zo'n klim komen er allerlei gedachten voorbij. Naast dat je voortdurend bezig bent met wat er voor je ligt. Wordt het steil, hoe loopt de weg, hoe ver is het, zal ik nog een gelletje nemen, wat is het gemiddelde percentage tot de top, kan ik een tand 'groter' (een zwaardere versnelling) etc. etc. 

Een van de dingen waar gedachten en realiteit samenkomen is de aard van een klim. Sommige beklimmingen zijn heel gelijkmatig. Het wordt nooit echt steil, maar ook niet vlak. Je kunt een tempo kiezen en dat vasthouden tot de top. Profielen en percentages hebben hier betekenis. De Col de la Madeleine  en de Col d'Allos (beide in de Alpen) zijn de topvoorbeelden hiervan. Andere beklimmingen daarentegen zijn grillig. Dan weer steil, dan weer vlak of dalend. Nooit één ritme, maar lekker afwisselend. Je kunt even voluit en daarna bijkomen. Voorbeelden zijn de Col de Lusette in de Cevennen en de Col de Haag in de Vogezen. 

De voorkeuren verschillen per fietser en dat brengt mij bij het punt dat ik wil maken. Zegt je voorkeur voor een klim iets over hoe je als mens bent?. Houd je van gelijkmatig en voorspelbaar. Ben je een volhouder die zich in de opgave vastbijt en die vervolgens afrondt. Of ben je meer een sprinter, die af en toe gas geeft en daarna op zijn lauweren rust. Die van uitdagingen, afwisseling en dynamiek houdt en voorspelbaar saai vindt. 

De zelfanalyse wat betreft deze vraag leidt tot een verknipt beeld. Op de fiets houd ik van gelijkmatig. Niet te steil maar wel continu doortrappen. Voorspelbaar wat betreft data en cijfers. Als het steil wordt kán ik het wel opbrengen, maar het heeft mijn voorkeur niet. In het werk merk ik dat ik meer van pieken en korte inspanningen ben. Ik stel vaak dingen uit tot er druk en urgentie ontstaat. Mijn coach duidde dat ooit als een racepaardje dat af en toe moet rusten. Denk dat velen die mij kennen dit misschien nog wel zal verrassen. Ogenschijnlijk ben ik goed georganiseerd en taakbewust. De bedrijfsman in Belbin termen of 'blauw' in de niet onomstreden DISC-model

Dat heeft te maken met mijn brein, dat snel schakelt en verbanden legt, waar anderen vaak geen touw aan vast kunnen knopen. Een (helaas overleden vriend) van mij, zei ooit een keer tegen me: 'je bent altijd zo bézig'. Spot on. Dat voelt ook zo en waar ik misschien wel als gelijkmatig overkom borrelt het behoorlijk bij me (ook in stemmingen). Daarom moet ik mijzelf ook regelmatig terugtrekken en daarin de rust nemen om bij te komen en gedachten te ordenen. In mijn huidige werk is daar alle ruimte voor. 

Misschien heb ik juist daaróm wel de voorkeur voor gelijkmatige klimmen. Het leven is al grillig genoeg!