Canicule

 

Er zijn van die Franse woorden die je niet snel meer gaat vergeten. Tot voor een paar dagen had ik geen idee wat canicule betekende, maar dat is inmiddels wel duidelijk. De hittegolf beheerst hier het nieuws. Niet gek nadat afgelopen nacht de warmste nacht ooit was in Frankrijk. En vandaag een record er bovenop: in Bordeaux werd 44,6 graden gemeten. De Alpen komen er genadig af met 38 graden. Deze hitte komt naar Nederland trouwens, maar er zal toch een flinke onweersbui nodig zijn om hier verkoeling te zorgen.

Inmiddels zit ik in St Avre/La Chambre. Voor wielerkenners een bekende plaats want hier zit je aan de voet (of het eind, het is maar hoe je het ziet) van de Col de Madeleine (de OG, want er zijn tientallen Col de Madeleines in Frankrijk) en de Col du Glandon. En de Galibier is niet ver weg, evenals de Iseran. Grote namen allemaal.

Ik verliet jullie in Barcelonnette; enigszins weemoedig. Gelukkig sloeg de stemming al snel om naar vrolijk toen ik over bekend terrein reed (langs de Durance richting Briançon). Deels met een liftster naast me. Immers: toen ik zelf nog liftte (eind jaren' 80) nam ik me voor om altijd lifters mee te nemen als ik zelf reed. We raakten als vanzelf aan de praat en hoewel ik niet alles kon volgen, was het een aardig gesprek. Op zo'n moment voel ik me zo volwassen!

Via de de Frejustunnel kwam ik in de Maurienne, de streek waar ik nu zit. Minder Mediterraan dan Barcelonnette, maar ook weer prachtig. Een prima plek ook, waar mijn fietsen in de garage staan en ik een sleutel heb om het elektrische hek (sic!) te kunnen bedienen. De eerste dag begon vroeg bij de bakker. Waar een lange rij stond. Ok, het was zondag, maar kennelijk was het hier heel goed. de patisserie zag er zalig uit (niet goedkoop), maar ben er nog niet aan toegekomen om dat uit te proberen.

De eerste fietstocht maakte in op het heetst van de dag. Niet echt slim maar de 18 haarspelden van Monvernier waren een must, al kon de daarop volgende col du Chaussy me nog meer bekoren. Wijs geworden begon ik de tweede dag vroeg. Om 7 uur zat ik op de fiets en kwart over 9 had ik de Glandon bedwongen. Wat een geweldige col. Lekker uitdagend en als je dan goede benen hebt is het fijn om best voluit te gaan. En de aankomst mag er zijn:

Via de Croix-de-Fer (krijg je kado) met een goede koffiepauze en daarna de Mollard (in toeristentempo) terug net na het middaguur. Daarna heb ik me tot 22.00 uur binnen verschanst om vervolgens onderdeel de zijn van de warmste nacht ooit in Frankrijk.

Vandaag dan eindelijk de Col de Iseran. Deze ligt eigenlijk te ver uit allerlei routes om 'm makkelijk te rijden. Daarom was het er in 36 jaar fietsen in de bergen nog niet van gekomen. De start (vanuit Lanslebourg) was rommelig: bidons vergeten mee te nemen, vermogensmeter deed het niet, radarlichtje niet opgeladen. Maar eenmaal op pad ging het best goed op een bijzondere col weer. En dat resulteerde in een vlogje:

Het blijft toch jammer. Al die motoren. Natuurlijk: zij zijn net zo goed weggebruiker als ik. En 98% van de rijders houdt zich wel aan de regels. Maar zelfden rijden ze alleen of met twee. Je krijgt meteen een hele bubs langs je heen. En meteen gas geven als ze voorbij gaan. Ben toch benieuwd als we een keer van plek zouden ruilen. Hoe zouden zij dat ervaren als kwetsbare fietser ten opzichte van zo'n machine van pakweg 200 kg. 

Enfin: het mocht de pret niet drukken, ook al omdat hier nauwelijks vliegen waren. Kennelijk vinden die 2000 m hoog genoeg. Deze ging tot 2778 meter. Na een vlotte afdaling in Modane nog de expositie bezocht voor de Mont Cenis basistunnel die nu wordt aangelegd. Een treintunnel van 58 km als onderdeel van een HSL tussen Lyon en Turijn. Kijk: dat vind ik nou ook leuk om te doen. 

De laatste klus was mijn ketting te laten vervangen. Het is een missende schakel in een verder goed voorbereide reis: handiger worden om zelf dingen te sleutelen. Waarschijnlij was ik er met YT filmpjes wel uitgekomen, maar deze fietsenmaker had maar 10 minuten nodig, waarin hij en passant ook nog mijn achterrem wat bijstelde.

Eenmaal 'thuis' lag ik er wel vanaf. De eerste dag dag dat ik last had van de hitte. Eh, de canicule. We gaan zien hoe het de komende dagen verder gaat; er is onweer voorspeld. Morgen rustdag en echt even bijkomen.