Vacances

 

Al weer een tijdje geleden dat ik een blogje schreef. Inmiddels ben ik al weer drie weken thuis en de tijd glipt weg door je handen. Het normale leven is weer teruggekeerd, al heb ik nog een aantal weken vrij. Het voornemen om dit deel van de sabbatical ook productief aan te wenden kwam maar moeizaam op gang. De eerste dagen was het vooral fijn om weer in de vertrouwde omgeving te zijn. Maar een nieuw ritme vinden was lastig. De Muur van Mogelijkheden vulde zich vooral met afleidingen en procastrinatie (een prachtig synoniem voor uitstelgedrag). De Sudoko- en Kakuroskills zijn weliswaar weer op peil, maar na een tijdje begon het toch te knagen.

Want ik wilde die dingen doen, waar ik normaal gesproken niet aan toekwam. Daarom verwisselde ik het wielertenue voor een werkoverall en pakte ik een Project op: een nieuwe compostbak. Toen we hier kwamen wonen stond er één en dat was een brak ding. Dus de bouwtekeningen gevolgd, hout en beslag besteld en aan de slag. Het hout moest afgekort worden en dat deed ik met een handcirkelzaagje. Ik bedacht me dat een afkortzaag wel handig zou zijn en wat bleek: die had ik vorig jaar al bij de Lidl voor de spotprijs van €89 gekocht. Maar van mijn docent houtbewerking had ik meegekregen dat die Parktools zo slecht nog niet zijn. In elk geval staat het best professioneel en heb ik er toch nog plezier van gehad 


Het resultaat was best aardig. Weliswaar was het goedkoop hout (vuren voor de balken en geïmpregneerd grenen voor de planken) en waren de verbindingen gewoon schroeven knallen. Hoezo zwaluwstaartverbindingen en andere kunstwerkjes waar ik 2.5 jaar geleden voor in de leer was gegaan. Toen dacht ik stiekem aan een nieuwe roeping en carrière switch, maar mijn talent lag toch niet daar. Wel heb ik er veel plezier van gehad en ook wel wat geleerd, want een paar jaar geleden had ik niet met zo'n zaag kunnen en durven werken. Enfin: de compostbak staat:

Dit was vooral in mentaal opzicht een goede stap. De voldoening van iets afronden en blijvend achterlaten is groot. De komende weken liggen er nog genoeg kansen op een vervolg. Het is weliswaar vakantie, zeker met de Tour (de mannenversie gaat naadloos over naar de vrouwenversie, die een stuk spannender gaat worden), maar ik wil voorkomen dat ik de komende vijf weken iets te veel verlummel.

Wat leuk is om te merken is dat veel mensen benieuwd zijn naar mijn ervaringen en velen ook al op de hoogte zijn door dit blog te lezen. Zelf kijk ik af en toe mijn vlogjes terug en dan komt de opwinding en de voldoening weer terug. Wat was het een mooie tijd. Hopelijk zeg ik dat over een paar weken ook over de komende periode als ik daarop terugkijk. 



 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het Plan

Afbeelding
  Mijn sabbatical wordt door velen met belangstelling gevolgd. De meest gestelde vraag  van de laatste tijd is dan ook wat ik ga doen in die bijna vier maanden. Heel leuk om te merken, die interesse.  Centraal staat mijn reis naar Frankrijk, waar ik al eerder over schreef. Een maand fietsen en verder niet al te veel (rusten, lezen, eten, slapen, schrijven, ontspannen, wandelen, toeristje uithangen). Ik begin in de Cevennen. In het spoor van Tim Krabbé die in deze streek verbleef en dat was het decor voor zijn mooiste wielerverhalen. Hier kom ik later nog op terug. Een mooi gebied om te wennen aan de bergen en verder aan de conditie te werken. De Ronde van Aigoual, waar het boek De Renner van Tim over gaat staat zeker op het programma.  Daarna verplaats ik me richting Provence. Uiteraard is de Mont Ventoux één van de doelen. En dit keer wil ik dat langs andere routes doen. Vandaar dat de gravelbike ook meegaat. En wie weet zit er wel een Cinglé in (op één dag van dr...
Meer lezen

Thuis

Afbeelding
  En zo ben je weer thuis. Maandagochtend had ik mijn laatste ritje en toen besloot dat het mooi was geweest en naar huis te gaan. Om verschillende redenen, zoals het niet overdag door een druk Duitsland te hoeven rijden (immers: ' Wir Bauen Für Sie' ), maar vooral ook zodat ik bij het afscheid mijn zeer gewaardeerde collega Ingrid kon zijn. En na een maand lonkte ook mijn eigen bed weer.  De laatste dagen in de Elzas waren prima. Na mijn tocht over de Petit Ballon ging het in de middag regenen en onweren en dat klaarde de lucht in vele opzichten. Ik kon eindelijk op het balkon zitten en de ramen open hebben en dat was een verademing. Het was een fijne plek weer om te zijn en wellicht terug te komen. De laatste rit was dan wel weer benauwd want de luchtvochtigheid was natuurlijk extreem. Soit, beter dan gebraden worden.  De terugreis ging vlot, was een goede keuze om 's avonds te rijden en rond middernacht kwam ik in een zeer warm huis terug. De hitte was nog niet weg. Di...
Meer lezen

Sabbatical; het hoe en waarom

Afbeelding
  Nog twee dagen werken en dan is het zover. De sabbatical . Op zich heb ik geen voorkeur voor uitdrukkingen in een vreemde taal als het ook in het Nederlands kan, maar in dit geval laat ik het maar even zo. Een periode van bijna vier maanden los van het werk en ruimte maken voor andere zaken. Het klinkt nog een beetje onwerkelijk en hoewel bijna een jaar geleden al de gedachten deze kant op gingen, voelt het nog wat abstract.  Wat bracht mij op het idee? Wel, deze zomer word ik 60 jaar en dat is een mooi moment voor reflectie. Bijna 40 jaar onafgebroken aan het werk geweest (een burn-out met re-integratie is óók werk). Wat wil ik nog die komende jaren met mijn werkzaam leven. En voor het eerst in mijn leven vind ik de leeftijd wel even slikken. Met 60 jaar waren mijn ouders al lang met pensioen. En dat zou ik ook kunnen, vanaf het najaar. Maar minstens zo belangrijk: dit is het moment waarop ik nog veel kan, gezond ben en ook weet te herinneren. Dus langzaam maar zeker vormde...
Meer lezen